Najnowsze informacje, wydarzenia i życie Polonii w Australii
Lecz nade wszystko - słowom naszym,
Zmienionym chytrze przez krętaczy,
Jedyność przywróć i prawdziwość:
Niech prawo zawsze prawo znaczy,
A sprawiedliwość - sprawiedliwość.
“Aktor musi być zawsze odszczepieńcem. Wrażliwiec! Nigdy tak jak wszyscy. Tworzyć w samotności, wybuchać ekstazą twórczą na oczach innych. A potem znowu do swojej celi! Cela nie w sensie wyobcowania ze społeczeństwa, ale w sensie umiejętności poświęcenia siebie samego pracy twórczej.” – Wsiewołod Meyerhold […]
“Gdybyśmy nadal stosowali się do Kodeksu Hammurabiego — oko za oko, ząb za ząb, to już dawno bylibyśmy ślepi i bezzębni.” Od siedemnastu wieków obchodzimy Wielkanoc — najstarsze święto chrześcijańskie i od tylu też lat “wietrzymy” z tej okazji zakamarki naszej duszy, nie chcąc nadal wystawiać Miłości Jezusa na próbę. Potrafimy bowiem w nieskończoność wyliczać winy innych wobec nas, ale swoich win wobec innych na ogół nie dostrzegamy. O belce we własnym oku będziemy mówili potem lub… nigdy, albowiem najpierw wolimy zająć się pyłkiem w oku bliźniego. […]
Wypalenie zawodowe nie jest chorobą, choć ten zespół objawów skutecznie uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie – nie tylko w pracy. Tym bardziej warto wiedzieć, jak się przed nim chronić i jak sobie z nim radzić, gdy do niego dojdzie. W najnowszej wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11 wypalenie zawodowe zostało wpisane jako zjawisko związane z pracą oraz jeden z czynników, wskutek których pacjent kontaktuje się ze służbą zdrowia lub wpływających na stan zdrowia. […]
Aktor wspomina, że kiedy dowiedział się o wygranej w castingu do tej produkcji, poczuł radość, ale miał też świadomość sporego wyzwania, tym bardziej że reżyserem filmu jest Krzysztof Lang. „Marzec ’68” opowiada o trudnej miłości dwojga młodych ludzi – Janka (w tej roli właśnie Ignacy Liss) i Marty (Vanessa Aleksander) […]
W 1970 r. Telewizja Polska nagrała sześcioodcinkowy cykl „Felieton z przyszłości”. Stanisław Lem, po tym jak obowiązkowo odpalił na wizji papierosa, mówił w nim, co myśli o nauce nazywanej futurologią, która cieszyła się wtedy dużą popularnością, i o przewidywaniu przyszłości. Mówił, że potrzeba refleksji nad przyszłością jest jak światła w samochodzie. Im szybciej jedziemy, tym bardziej jej potrzebujemy. A prędkość jazdy określa w tym wypadku tempo rozwoju technologicznego. […]
W Europie przyzwyczailiśmy się myśleć o wojnie jak o abstrakcji. W Chinach jest inaczej. By się zorientować, jak bardzo konflikt z Zachodem jest obecny w ich kulturze, wystarczy poczytać gwiazdę światowej fantastyki naukowej – Cixin Liu. Jego książki na świecie sprzedają się w milionowych nakładach, a w ojczyźnie są już lekturami szkolnymi. Powtarzającym się motywem jest w nich wojna. Wygrywa zaś w niej prawie zawsze ten, kto ma przewagę technologiczną. […]
W 22. rocznicę śmierci Friedensreicha Hundertwassera, 20 lutego 2022 r., w nadmorskim mieście Whangārei w Nowej Zelandii zostało otwarte drugie na świecie Muzeum Hundertwassera. Tym razem nie w Wiedniu lecz w nadmorskim mieście w Nowej Zelandii, powstał Hundertwasser Art Center według własnych projektów artysty. […]
Była jedną z najjaśniejszych polskich gwiazd lat 70. i 80. Piękna, czarująca, utalentowana, osiągnęła wraz z grupą „2 plus 1” niemal wszystko. Później los wystawił ją na ciężką próbę, po której zupełnie wycofała się z muzyki. Dziś żyje samotnie, skromnie, w zapomnieniu… Objawienie estrady. Elżbieta Dmoch niespodziewanie postanowiła zejść ze sceny, tak jak nasza Najwybitniejsza wokalistka – Ewa Demarczyk, czy Edyta Bartosiewicz. Nie udziela wywiadów i unika prasy… […]
(fragmenty) Dwie ekspozycje, obie otwarte w czerwcu 2021 roku, upamiętniły artystę, który przede wszystkim nigdy nie został zapomniany. Przedstawiono najbardziej znane oblicze Zdzisława Beksińskiego (1929 – 2005) – malarza-fantasty, a także mniej z nim kojarzone – rysownika. Te wystawy łączy jeszcze jedno: obie były możliwe dzięki uprzejmości Anny i Piotra Dmochowskich, którzy udostępnili prace ze swoich prywatnych zbiorów. […]
Jesteśmy polonijnym zespołem folklorystycznym, a ostatnio dołączyła do nas rodzina Polonusów z Argentyny. Jako byli harcerze zapoznali nas z tą piękną piosenką śpiewaną na obozach w Ameryce Południowej, ale też i Północnej, w Anglii, i jak widzę również w Australii. Ponieważ jest bardzo piękna, chcieliśmy ją włączyć do naszego repertuaru, ale jak zdążyliśmy się zorientować, istnieje tylko zapis tekstu, bez partytury.
