29 września 1610 r. oddziały Rzeczpospolitej pod wodzą hetmana Stanisława Żółkiewskiego wkroczyły do Moskwy. Do 9 października polsko-litewska załoga obsadziła Kreml. Jak do tego doszło i dlaczego Rosja nie została ostatecznie podbita? Rok 1610 to ważny punkt na mapie dziejów Europy Wschodniej.

Znał T. Jeffersona, Napoleona, Aleksandra I, Goethego, Piranesiego. Portretowali go najwybitniejsi artyści. Był architektem, krytykiem sztuki, archeologiem, autorem licznych publikacji i jednym z twórców Uniwersytetu Warszawskiego, w którego murach powstaje centrum badawcze jego imienia – pisze prof. Jerzy Miziołek.

Polska była skazana na konfrontację z III Rzeszą i Związkiem Sowieckim – wynikało to z polityki mocarstw i układu sił w Europie. Mogła ten moment jedynie nieznacznie przyspieszyć lub opóźnić. W żadnym wariancie nie mogła jednak uniknąć tragedii. Od momentu dojścia Adolfa Hitlera do władzy w 1933 r., Europa weszła na drogę, z której nie zdołała zawrócić.

Mija 45 lat od wydarzeń, które przeszły do historii jako Sierpień 1980. Postępująca wtedy fala pokojowych protestów polskiego społeczeństwa doprowadziła do utworzenia „Solidarności” – jednego z największych sukcesów w dziejach Polski. Fala strajków, która latem 1980 r. ogarnęła Polskę, była skutkiem nagromadzenia napięć wzrastających w polskim społeczeństwie co najmniej od połowy lat 70.

Polacy w przedwojennym Wrocławiu, noszącym wówczas nazwę Breslau, nie mieli łatwego życia. Rozprzestrzeniające się szybko wśród tutejszych Niemców radykalne poglądy rasistowskie i nacjonalistyczne prowadziły do prześladowań wszelkich innych niż niemieckie grup społecznych. Przyznawanie się do polskości było aktem wielkiej odwagi – pisze Juliusz Woźny.