Najnowsze informacje, wydarzenia i życie Polonii w Australii
Sunday, 16 August 2026
Jeszcze kilkanaście lat temu na pytanie o wakacyjne plany Polaka, Bałkany oznaczały głównie jedno: chorwackie „Jadran” i bagażnik pełen prowiantu. Czasy się jednak zmieniają, a wraz z nimi nasze podróżnicze horyzonty. Dziś hitem i nową miłością rodaków stała się Czarnogóra – niewielki, ale niezwykle dynamiczny kraj, który…
To miała być brawurowa operacja wsparcia powstania styczniowego – zakończyła się katastrofą na Bałtyku. O zapomnianym desancie gen. Teofil Łapiński na Mierzei Kurońskiej i jego współczesnej rekonstrukcji opowiada Wojciech Prusaczyk, prezes Klubu Historycznego „Szlakiem Narbutta”.
Estońskie prawosławie od ponad stu lat żyje w stanie napięcia – pomiędzy tradycją Konstantynopola a presją Moskwy, pomiędzy kanonem a polityką, pomiędzy pamięcią a współczesnością. Dziś, gdy Europa Wschodnia na nowo redefiniuje swoje duchowe i geopolityczne granice, Estonia staje się jednym z kluczowych laboratoriów tej przemiany.
W dniach 25–31 maja 2026 roku w Myśliborzu realizowany był polsko-litewski projekt młodzieżowy „O dwóch takich, co mieli marzenie – polsko-litewski dialog na skrzydłach historii”. W przedsięwzięciu uczestniczyło 24 młodych ludzi wraz z opiekunami – uczniowie z Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. Steponasa Dariusa i Stasysa Girenasa w Myśliborzu oraz młodzież z Gimnazjum w Varėnie na Litwie.
Są słowa, które w języku polskim nie starzeją się nigdy. Nie dlatego, że są modne, ale dlatego, że wciąż bolą. „Sybir” jest jednym z nich. Wystarczy je wypowiedzieć, by w wyobraźni pojawił się mróz, noc, stukot kolb o drzwi i pośpiesznie pakowany dobytek – całe życie wciśnięte w jeden kufer, jeśli w ogóle zdążono go zamknąć.
25 maja w Polsce powraca pamięć o jednej z najtragiczniejszych i zarazem najbardziej heroicznych postaci XX wieku. Tego dnia, w 1948 roku, w więzieniu mokotowskim w Warszawie, strzałem w tył głowy zamordowano Witold Pilecki – oficera Wojska Polskiego, ochotnika do Auschwitz, żołnierza Polskiego Państwa Podziemnego, człowieka, który do końca pozostał wierny przysiędze.
W Gruzji mówi się, że Bóg, rozdzielając ziemię między narody, zostawił sobie najpiękniejszy skrawek – ten u stóp Kaukazu. Kiedy jednak Gruzini spóźnili się na podział, bo biesiadowali, wznosząc toasty na Jego cześć, Pan tak się wzruszył ich szczerością, że oddał im to, co zachował dla siebie.
Zapach kadzidła unosił się nad ikonostasem, gdy w sobotni poranek 9 maja wierni szczecińskiej cerkwi św. Mikołaja zaczęli wypełniać świątynię przy ulicy Zygmunta Starego 1A. Przybywali całymi rodzinami – starsi, pamiętający pierwsze lata powojennej tułaczki, i młodsi, dla których prawosławie jest już naturalną częścią pejzażu miasta nad Odrą.
Leon Babiński – wybitny prawnik, dyplomata II RP i współtwórca naukowego Szczecina – pozostawił po sobie zapiski, które po latach wydobyto z bibliotecznych archiwów. To nie tylko kronika życia jednego człowieka, ale przede wszystkim fascynujący obraz inteligenckiej Warszawy i kulis formowania się polskiej państwowości.
Myślę, że istotny jest sam początek mojego pojawienia się w Gruzji. Przyczyną była tak zwana „miłosna emigracja” – bardzo lubię tę nazwę, Byłam wtedy po absolutorium na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiowałam filologię rosyjską.
